تعویق لیگ با کدام منطق؟ پاسخهای فدراسیون فوتبال هنوز قانعکننده نیست
تصمیم سازمان لیگ برای لغو چهار مسابقه از هفته هفتم لیگ برتر، شاید در نگاه اول یک تصمیم اجرایی معمولی به نظر برسد؛ اما وقتیجزئیات ماجرا کنار هم قرار میگیرد، دیگر نمیتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد.
مسئله، حمایت از تیم ملی امید نیست. اتفاقاً هیچکس نمیتواند ضرورت حمایت از تیم امید و فراهم کردن شرایط مناسب برای حضوراین تیم در بازیهای آسیایی ناگویا را انکار کند. مسئله این است که چرا برای حل یک مشکل قابل پیشبینی، در نهایت برنامهلیگ باید تغییر کند و مهمتر از آن، چرا توضیح فدراسیون درباره این تصمیم هنوز روشن و بیابهام نیست؟
سازمان لیگ در اطلاعیه خود اعلام کرده چهار مسابقه هفته هفتم، از جمله دیدار خیبر خرمآباد و پرسپولیس، به دلیل درخواست باشگاههاو برای حفظ عدالت به تعویق افتاده است.
اما درست در همین نقطه، یک تناقض جدی شکل میگیرد.
باشگاه پرسپولیس رسماً اعلام کرده هیچ درخواستی برای لغو یا تعویق مسابقه با خیبر نداشته است. این باشگاه حتیتأکید کرده با وجود در اختیار گذاشتن سه بازیکن خود برای تیم امید، آمادگی کامل برای برگزاری مسابقه را داشته است.
پس یک سؤال کاملاً مشخص وجود دارد: اگر مبنای تصمیم سازمان لیگ، «درخواست باشگاهها» بوده، درباره مسابقه خیبر و پرسپولیسدقیقاً چه باشگاهی درخواست تعویق داده است؟
اگر پاسخ این است که موضوع صرفاً به تعداد بازیکنان غایب مربوط میشود، سؤال بعدی این است که معیار فدراسیون برایتشخیص تأثیرگذاری بازیکنان چیست؟
اگر سه بازیکن پرسپولیس در اختیار تیم امید هستند اما خود باشگاه میگوید با همین شرایط آماده بازی است، سازمان لیگ بایدتوضیح دهد چرا برگزاری مسابقه امکانپذیر نبوده است.
اینجاست که صحبتهای امیرمهدی علوی، سخنگوی فدراسیون فوتبال، اهمیت پیدا میکند. توضیح دادن درباره اصل حمایت از تیم امید،پاسخ پرسش اصلی نیست. تقریباً همه با اصل حمایت از تیم ملی موافقاند. آنچه افکار عمومی میخواهد بداند، منطق دقیق تصمیمسازمان لیگ و معیار انتخاب این چهار مسابقه است.
پاسخهایی که تاکنون مطرح شده، این ابهام را بهطور کامل برطرف نکرده است.
فدراسیون باید روشن کند چرا از میان مسابقات هفته هفتم، دقیقاً همین چهار دیدار متوقف شدهاند؛ چه تعداد بازیکن از هر تیم دراردوی امید حضور دارند؛ میزان اثرگذاری آنها چگونه سنجیده شده و چرا در مورد مسابقهای مانند خیبر ـ پرسپولیس، با وجود اعلامآمادگی پرسپولیس، امکان برگزاری وجود نداشته است.
اینها پرسشهای هواداری نیست؛ پرسشهای مدیریتی است.
اتفاقاً اگر فدراسیون برای هر چهار مسابقه یک معیار روشن و از پیش اعلامشده داشته باشد، دفاع از تصمیمش بسیار ساده خواهدبود. مشکل از جایی شروع میشود که عبارت «حفظ عدالت» مطرح میشود اما معلوم نیست این عدالت دقیقاً با چه شاخصیاندازهگیری شده است.
عدالت در مسابقات لیگ فقط این نیست که تیمی بازیکن ملیپوشش را در اختیار نداشته باشد. عدالت یعنی همه باشگاهها از قبل بدانندچه زمانی، تحت چه شرایطی و با چه معیارهایی مسابقه آنها ممکن است لغو یا جابهجا شود.
از طرف دیگر، تعویق مسابقه فقط یک تغییر در تقویم نیست. باشگاهها برای مسابقه برنامه بدنی، فنی و اجرایی دارند. تیم میزبان برایبرگزاری بازی آماده میشود و تیم میهمان نیز برنامه سفر، تمرین و ریکاوری خود را تنظیم میکند. حتی برای بازیکنی که در برنامهفشرده لیگ قرار دارد، تغییر ناگهانی مسابقه میتواند برنامه آمادهسازی را تحت تأثیر قرار دهد.
در مورد خیبر و پرسپولیس، ماجرا حساستر است؛ زیرا یک طرف مسابقه رسماً میگوید درخواستی برای تعویق نداده و برایبازی آماده بوده است.
بنابراین فدراسیون نمیتواند صرفاً با تکرار این جمله که «هدف، حفظ عدالت بوده است» پرونده را ببندد.
یک توضیح دقیق لازم است: چه چیزی باعث شد بازیای که طبق برنامه باید برگزار میشد، ناگهان از تقویم خارج شود؟
اگر پاسخ روشن است، اعلام آن نه تنها مشکلی ایجاد نمیکند، بلکه به فدراسیون کمک میکند. اگر هم معیار مشخصی وجود نداشته،بهتر است مسئولان فوتبال کشور به جای پافشاری بر یک عبارت کلی، درباره ضعف برنامهریزی و هماهنگی میان تیم امید و لیگ توضیحدهند.
واقعیت این است که حضور تیم امید در بازیهای آسیایی ناگویا اتفاقی نیست که فدراسیون امروز از آن مطلع شده باشد. چنینمسابقاتی از مدتها قبل در تقویم قرار داشته و نیاز تیم امید به بازیکنان باشگاهی نیز قابل پیشبینی بوده است.
بنابراین سؤال مهمتر این است که چرا این تداخل پیش از شروع فصل حل نشد؟
فوتبال حرفهای یعنی تقویم مسابقات از قبل طراحی شود، باشگاهها بدانند چه شرایطی در انتظارشان است و تصمیمات اضطراریواقعاً اضطراری باشند؛ نه اینکه چند روز مانده به مسابقه، برنامه رسمی تغییر کند و بعد تازه درباره چرایی آن توضیح داده شود.
حمایت از تیم امید، بله؛ اما به قیمت بیاعتبار شدن تقویم لیگ؟ نه.
فدراسیون فوتبال باید میان این دو تعادل ایجاد کند. تیم امید متعلق به فوتبال ایران است و لیگ برتر هم متعلق به همین فوتبال. نمیتوانبرای حل یک مسئله، مسئله دیگری را به آینده موکول کرد.
در نهایت، شاید مهمترین درخواست از فدراسیون یک درخواست ساده باشد: معیار را شفاف کنید.
بگویید چه باشگاهی درخواست تعویق داده، چه تعداد بازیکن درگیر بوده، چرا این چهار مسابقه انتخاب شدهاند و چرا با وجود اعلامرسمی پرسپولیس مبنی بر آمادگی برای بازی، دیدار خیبر ـ پرسپولیس لغو شده است.
تا زمانی که این پرسشها پاسخ روشن نداشته باشد، توضیحات فدراسیون هرقدر هم بر «عدالت» و «حمایت از تیم امید» تأکید کند،بخش اصلی ماجرا همچنان بیپاسخ باقی میماند.
مسئله امروز مخالفت با تیم امید نیست؛ مسئله، مطالبه یک تصمیم روشن، قابل سنجش و قابل دفاع از مدیران فوتبالاست.
