اجتماعی

مسئولیت‌پذیری؛ از خودمان شروع کنیم

مسئولیت‌پذیری واژه بزرگی است، اما همیشه اتفاق بزرگی پشت آن نیست.

گاهی مسئولیت‌پذیری یعنی کاری را که پذیرفته‌ایم، درست انجام دهیم.

یعنی اگر اشتباهی کردیم، آن را بپذیریم.

اگر قولی دادیم، تا جایی که می‌توانیم به آن عمل کنیم.

و اگر کاری از دستمان برمی‌آید، منتظر نباشیم دیگری اول قدم بردارد.

بخش مهمی از کیفیت زندگی اجتماعی ما به همین رفتارهای ساده وابسته است.

ما معمولاً وقتی از مسئولیت‌پذیری حرف می‌زنیم، ذهنمان به سمت مسئولیت مدیران، دستگاه‌ها و نهادها می‌رود. این نگاه البته مهم است، اما همه ماجرا نیست.

جامعه فقط با تصمیم‌های مدیران ساخته نمی‌شود؛ رفتار روزانه مردم هم در شکل‌گیری آن نقش دارد.

وقتی در خیابان قانون را رعایت می‌کنیم، وقتی حق دیگران را نادیده نمی‌گیریم، وقتی زباله خود را در فضای عمومی رها نمی‌کنیم، وقتی در محیط کار وظیفه‌مان را جدی می‌گیریم و وقتی در برابر یک مشکل اجتماعی، خودمان را کاملاً بی‌تفاوت نمی‌دانیم، در واقع بخشی از مسئولیت اجتماعی خود را انجام داده‌ایم.

مسئولیت‌پذیری البته به معنای پذیرفتن همه تقصیرها نیست.

گاهی لازم است بدانیم چه چیزی در اختیار ماست و چه چیزی نیست. انسان مسئول کسی نیست که بخواهد همه مشکلات را به تنهایی حل کند؛ کسی است که سهم خودش را در برابر مسئله می‌شناسد و از انجام همان سهم فرار نمی‌کند.

شاید یکی از مشکلات امروز جامعه، همین عادت به انداختن مسئولیت بر دوش دیگری باشد.

وقتی اتفاقی می‌افتد، سریع می‌پرسیم چه کسی مقصر است. کمتر می‌پرسیم سهم من در این میان چیست؟

این پرسش ساده، می‌تواند نقطه شروع تغییر باشد.

مسئولیت‌پذیری از خانه آغاز می‌شود؛ در نوع رفتار والدین با فرزندان، در شیوه تربیت کودکان، در احترام میان اعضای خانواده و در پذیرفتن اشتباهات.

بعد به مدرسه و محیط کار می‌رسد و در نهایت، خودش را در جامعه نشان می‌دهد.

جامعه‌ای که افراد آن مسئولیت رفتار خود را می‌پذیرند، حتی اگر با مشکلات زیادی روبه‌رو باشد، امکان بیشتری برای اصلاح و پیشرفت دارد.

شاید لازم نباشد همیشه منتظر یک تغییر بزرگ باشیم.

گاهی بهتر شدن شرایط، از یک تصمیم کوچک آغاز می‌شود؛ از اینکه امروز کاری را که بر عهده داریم، کمی دقیق‌تر انجام دهیم و در برابر چیزی که می‌توانیم اصلاح کنیم، بی‌تفاوت نباشیم.

مسئولیت‌پذیری، در نهایت، یعنی بدانیم زندگی اجتماعی فقط «حق ما» نیست؛ «سهم ما» هم هست.

و این سهم، هرچقدر کوچک باشد، ارزشمند است.

:::

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا