وقتی بیرانوند، درِ آشتی تراکتور با فوتبال ایران را باز می‌کند
روزی که تراکتور پس از هشت سال دوری، بار دیگر به لیگ برتر فوتبال ایران پیوست، بازخورد عمومی دوستداران فوتبال در سراسر کشورنسبت به این اتفاق مثبت بود.
وقتی آن‌ها برای نخستین بار در کورس قهرمانی قرار گرفتند، اما در پایان رقابت برای تصاحب جام را به سپاهان واگذار کردند، شایددوستداران فوتبال بیش از آنکه از قهرمانی طلایی‌پوشان خوشحال باشند، از عدم قهرمانی سرخ‌پوشان تبریزی ناراحت شدند. این‌گونهبرداشت شد که ناراحتی عمومی اهالی فوتبال در ایران، هم‌پای ناراحتی دوستداران تبریزی این تیم است.
شور و هیجان هواداران پرتعداد تراکتور روی سکوهای ورزشگاه یادگار امام، نوعی وجاهت عمومی برای آن‌ها پدید آورده بود.
تراکتور دو فصل پیش، بالاخره با شایستگی قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران را به دست آورد و این بار، هوادارانش در فضای حقیقیجشن قهرمانی گرفتند.
تفاوت جشن قهرمانی دو فصل پیش با آن دور افتخاری که سال‌ها پیش، به دلیل برخی اشتباهات، زده شد، در اینجاست که تراکتور درسالی که قافیه قهرمانی را واگذار کرد و اشتباهات داوری نیز در آن بی‌تأثیر نبود، در کل کشور محبوبیت بیشتری داشت تا روزی که جامقهرمانی را واقعاً بالای سر برد.
اکنون فضای فوتبالی ایران در قبال تراکتور، نسبت به سال‌های پیش، بسیار تغییر کرده است. فضای مجازی و رسمی فوتبال نشانمی‌دهد که این تیم دیگر از محبوبیت گذشته در سطح کشور برخوردار نیست.
این ادعا با این واقعیت که تراکتور همچنان هواداران پرشور و پرتعدادی دارد، هیچ منافاتی ندارد. حضور متناسب با ظرفیت ورزشگاهیادگار امام تبریز، نشان‌دهنده محبوبیت این تیم در آذربایجان است.
اما در نقطه مقابل، تراکتوری‌ها در سطح کشور از جایگاه سابق خود برخوردار نیستند. حتی ملوان انزلی، با وجود برخورداری از تعدادهواداران بسیار کمتر از تراکتور، در جغرافیای گسترده‌تری از ایران محبوبیت دارد. این در حالی است که تعداد هواداران تراکتور باملوان قابل مقایسه نیست، اما محبوبیت ملوان در سطح کشور بسیار فراگیرتر است.
محبوبیت تراکتور در میان فوتبال‌دوستان آذربایجانی، در نوع خود جالب توجه است؛ اما ملوان محبوبیتی فراتر از انزلی دارد.
یکی از دلایل موضع‌گیری هواداران فوتبال در قبال تراکتور را باید در رفتار و گفتار سال‌های اخیر علیرضا بیرانوند، شجاع خلیل‌زاده وخداداد عزیزی جست‌وجو کرد.
نحوه جدایی بیرانوند از پرسپولیس، برخوردها و واکنش‌های شجاع خلیل‌زاده و آنچه خداداد عزیزی در موقعیت‌های مختلف بر زبان آورده،از تراکتور شخصیتی ساخته است که بر موضع فوتبال‌دوستان نسبت به این تیم تأثیر گذاشته است.
واکنش بیرانوند پس از بازی تراکتور با استقلال، هنگامی که در مقابل مالک این باشگاه نیز موضعی جدی گرفت، بسیار قابل‌تأمل بود. به‌سرعت مشخص شد که او نه هفت درصد، بلکه ۴۰ درصد قراردادش را دریافت کرده است. این اتفاق بسیاری از حقایق را برملا ساختو هواداران تراکتور نیز که همواره صادقانه پای این بازیکن ایستاده بودند، از او دلگیر شدند.
اخراج او، که به معنای قرار گرفتن پرونده‌اش در اختیار کمیته انضباطی تلقی می‌شود، نوعی برخورد حرفه‌ای و منطقی با بازیکنی استکه پشت خود را به حمایت تراکتور گرم کرد و هر آنچه به زبانش آمد، بر زبان آورد.
این برخورد نمی‌تواند از چشم جامعه فوتبال پنهان بماند و اتفاقاً موجی از رضایت عمومی را به دنبال داشته است.
این یعنی بازگشت تراکتور به آغوش فوتبال ایران.
تراکتور بخشی از هویت فوتبال ایران است و شایستگی آن به بیرانوند، خلیل‌زاده و خداداد عزیزی وابسته نیست. تراکتور شایستگی‌هایفراوانی دارد؛ حتی فراتر از قهرمانی دو فصل پیش.
هواداران این تیم، با فاصله گرفتن از آنهایی که با رفتارها و رویکردهایی که زمینه جدایی آن‌ها از فضای همدلی فوتبال‌دوستان سراسرکشور را فراهم کرده است، می‌توانند بار دیگر جایگاه معنوی خود را هم‌تراز با موقعیت فنی‌شان بازیابند.
