ورزشی

سپاهان در ناگویا؛ حضور پررنگ یک باشگاه آرام و حرفه‌ای، با امضای فرهنگ

ناگویا برای سپاهان، فقط یک مقصد نیست.

۲۹ ورزشکار و مربی این باشگاه، در رشته‌های مختلف، پیراهن تیم ملی ایران را بر تن می‌کنند؛ از فوتبال و هندبال تا وزنه‌برداری، ووشو،تنیس روی میز، کشتی فرنگی، تیراندازی با کمان، دوومیدانی و والیبال نشسته.

عدد ۲۹، وقتی کنار ۷۱ تیم در ۱۸ رشته قرار می‌گیرد، معنای بیشتری پیدا می‌کند.

سپاهان از یک تیم فوتبال، به یک مجموعه چندرشته‌ای تبدیل شده؛ مجموعه‌ای که حالا ثمره بخشی از این سرمایه‌گذاری را می‌توان درکاروان ایران در ناگویا دید.

اما شاید جالب‌تر از تعداد نفرات، تصویری باشد که سپاهان در ماه‌های اخیر از خودش ساخته است.

در ورزش حرفه‌ای، همه چیز به برد و باخت ختم نمی‌شود.

گاهی یک باشگاه را باید در لحظه‌ای شناخت که یکی از اعضایش اشتباه می‌کند.

پس از حاشیه‌های دیدار سپاهان و استقلال، باشگاه درباره رفتار بازیکن خود موضع گرفت؛ آن رفتار را خلاف ارزش‌های اخلاقی واصول حرفه‌ای دانست، از باشگاه استقلال و هوادارانش عذرخواهی کرد و اعلام کرد بازیکن نیز در کمیته انضباطی مسئولیت رفتارش راپذیرفته است.

این اتفاق شاید در میان خبرهای فوتبال چندان بزرگ نباشد؛

اما برای فرهنگ یک باشگاه، اتفاق مهمی است.

اینکه باشگاه، خطای بازیکن خودش را ببیند؛

آن را توجیه نکند؛

و برای حفظ اعتبارش، از پذیرفتن مسئولیت فرار نکند.

این همان جایی است که حرفه‌ای‌گری، از قرارداد و مسابقه فراتر می‌رود و به رفتار می‌رسد.

در کنار سپاهان، البته باید از گروه فولاد مبارکه هم گفت؛ مجموعه‌ای که پشتوانه این باشگاه است و نگاهش به ورزش، بخشی از یکرویکرد گسترده‌تر است.

در روزهایی که جنگ، خود فولاد مبارکه را هم با آسیب و فشار روبه‌رو کرد، تصمیم مجموعه این بود که حمایت از سپاهان متوقف نشود؛با اصلاح هزینه‌ها، اما با حفظ مسیر ورزش حرفه‌ای. استدلال مدیریت گروه هم روشن بود: مردم اصفهان نیز از همان شرایط آسیبدیده‌اند و ورزش می‌تواند بخشی از آرامش جامعه باشد.

و مسئولیت اجتماعی گروه فولاد مبارکه هم در همین قاب محدود نمی‌شود.

سلامت، یکی از محورهای اصلی این مسئولیت‌هاست؛ از طرح غربالگری و پایش سلامت برای حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار نفر دراستان اصفهان تا مشارکت در توسعه زیرساخت‌های درمانی.

پس میان این اتفاق‌ها یک خط مشترک دیده می‌شود:

در باشگاه، توسعه ورزش حرفه‌ای و آکادمی‌ها؛

در رفتار، تأکید بر مسئولیت‌پذیری و احترام؛

و در گروه فولاد مبارکه، نگاه به ورزش و مسئولیت اجتماعی به‌عنوان بخشی از رابطه یک مجموعه بزرگ با جامعه.

حالا همه این مسیرها به ناگویا رسیده‌اند.

۲۹ نماینده سپاهان در رشته‌های مختلف؛

در کنار کاروان ایران.

شاید این مهم‌ترین تصویر سپاهان در آستانه ناگویا باشد:

باشگاهی که لازم نیست برای دیده‌شدن، همیشه در مرکز هیاهو باشد.

گاهی می‌شود آرام‌تر کار کرد،

کمتر وارد حاشیه شد،

در چندین رشته سرمایه‌گذاری کرد،

و وقتی نوبت به میدان بزرگ رسید، نتیجه آن را در پیراهن تیم ملی دید.

ناگویا برای سپاهان یک ایستگاه مهم است؛

اما آنچه اهمیت بیشتری دارد، مسیری است که این باشگاه برای رسیدن به این ایستگاه طی کرده است.

مسیر یک باشگاه چندرشته‌ای؛حرفه‌ای؛و فرهنگی.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا