تیم ملی فوتبال در مسیر ترمیم اعتماد عمومی ؟
فهرست تازه تیم ملی فوتبال ایران برای فیفادی آبان را باید فراتر از یک فهرست معمولی برای دو مسابقه پیش رو ارزیابی کرد. آنچه دراین انتخاب بیش از اسامی دعوت‌شدگان اهمیت دارد، تغییر محسوس در رویکرد کادر فنی و فراهم کردن فرصت برای نسلی از بازیکناناست که مدت‌ها انتظار داشتند سهم بیشتری در تیم ملی داشته باشند.
امیر قلعه‌نویی این بار به سراغ انتخاب‌هایی متفاوت رفته است. غیبت چهره‌هایی چون شجاع خلیل‌زاده، احسان حاج‌صفی، محمدحسینکنعانی‌زادگان و علیرضا بیرانوند، در کنار تعدادی دیگر از بازیکنان باسابقه، مهم‌ترین وجه تمایز این فهرست با ترکیب‌های پیشین است. البته درباره بیرانوند، توضیح کادر فنی مبنی بر ملاحظات پزشکی و ریسک مصدومیت نیز باید مورد توجه قرار گیرد و غیبت بازیکنانباتجربه در این اردو را نباید به معنای پایان حضور آنها در تیم ملی تلقی کرد.
برای درک اهمیت این تغییرات، باید به فضای شکل‌گرفته پیرامون تیم ملی در ماه‌های گذشته بازگشت. فاصله بخشی از جامعه فوتبال باتیم ملی صرفاً محصول نتایج یا کیفیت نمایش‌ها نبود؛ نوع انتخاب بازیکنان، تداوم حضور برخی چهره‌ها و احساس کم‌توجهی بهشایستگی‌های تازه در فوتبال ایران نیز در شکل‌گیری این فاصله نقش داشت.
انتظارات فوتبال‌دوستان از تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶، با توجه به حضور ۴۸ تیم در این رقابت‌ها، فراتر از صرف حضور در مسابقاتو کسب نتایج قابل دفاع بود. صعود به مرحله بعد، خواسته‌ای جدی بود که محقق نشد. در چنین شرایطی، طبیعی بود که عملکرد کادر فنیو سیاست انتخاب بازیکنان بیش از گذشته در معرض نقد قرار بگیرد.
اکنون اما فهرست جدید نشانه‌ای از پذیرش ضرورت تغییر دارد. دعوت از بازیکنان جوان‌تر، ایجاد رقابت در پست‌های مختلف و فاصلهگرفتن از نوعی اطمینان بیش از اندازه به ترکیب‌های تثبیت‌شده، می‌تواند به پویایی تیم ملی کمک کند.
البته نباید از یک فهرست، نتیجه‌ای فراتر از واقعیت گرفت. جوان‌گرایی صرفاً با کنار گذاشتن چند بازیکن باسابقه محقق نمی‌شود. آنچهاهمیت دارد، استمرار این رویکرد، فرصت واقعی حضور در میدان و شکل‌گیری یک ترکیب رقابتی بر مبنای آمادگی و عملکرد بازیکناناست؛ نه سن، سابقه یا شهرت آنها.
با این حال، نمی‌توان از یک واقعیت مهم چشم پوشید: این فهرست با استقبال و خوش‌بینی قابل توجهی در میان بخشی از فوتبال‌دوستانمواجه شده است. به نظر می‌رسد جامعه فوتبال از مشاهده نشانه‌های تغییر در تیم ملی استقبال می‌کند و این خود فرصتی ارزشمندبرای ترمیم رابطه‌ای است که در ماه‌های گذشته آسیب دیده بود.
قلعه‌نویی اکنون فرصت دارد این تغییر نگاه را به یک مسیر روشن و قابل دفاع تبدیل کند. حمایت از بازیکنانی که به این اردو دعوتشده‌اند، اعتماد به ظرفیت‌های تازه و پایبندی به معیارهای فنی در انتخاب‌های بعدی، می‌تواند به تیم ملی هویتی تازه ببخشد.
تیم ملی برای بازگشت به جایگاه شایسته خود در فوتبال ایران، به چیزی فراتر از تغییر چند نام نیاز دارد؛ به انتخاب‌های قابل دفاع،رقابت واقعی و این اطمینان که پیراهن تیم ملی بیش از هر چیز در اختیار شایسته‌ترین بازیکنان قرار می‌گیرد.
شاید مهم‌ترین دستاورد این فهرست، پیش از آنکه در زمین مسابقه مشخص شود، ایجاد روزنه‌ای تازه برای بازگشت اعتماد و همراهیفوتبال‌دوستان باشد.
علیرضا صدرائی
